Letselschade en Waarborgfonds Motorverkeer
Niet wachten met indienen claim letselschade bij Waarborgfonds én altijd aangifte doen bij de politie, aldus de Rechtbank Oost Nederland d.d. 21 maart 2013.
Een vrouw is op 4 juni 2011 tijdens een georganiseerde fietstocht in Harskamp (Gemeente Ede) ten val gekomen op de Westenengseweg. Daarbij heeft zij een breuk van een rugwervel opgelopen.
Het ongeval werd veroorzaakt door een vrachtwagen, die na het ongeval is doorgereden. Het kenteken van de vrachtwagen is niet genoteerd.
Letselschade en Waarborgfonds Motorverkeer
In Nederland is het zo geregeld dat wanneer iemand letselschade oploopt door een niet verzekerde auto of een onbekend gebleven auto, toch vergoeding van letselschade mogelijk is. Daarvoor is het Waarborgfonds Motorverkeer in het leven geroepen.
Om voor vergoeding van letselschade in aanmerking te komen, moet men wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Eén belangrijke voorwaarde is dat men aantoonbaar voldoende moeite heeft gedaan om de dader te vinden. Bijvoorbeeld door aangifte te doen bij de politie, getuigen te zoeken en door een advertentie te plaatsen. In haar huidige brochure zegt men over letselschade en Waarborgfonds Motorverkeer: ‘Dit moet u zo snel mogelijk na het ongeluk doen. Wacht u hier meer dan 14 dagen mee, dan vergoeden wij uw schade niet’.
Letselschade en Waarborgfonds Motorverkeer: de claim
Op 6 oktober 2011 heeft de vrouw haar rechtsbijstandverzekeraar een claim ingediend bij het Waarborgfonds. Een op 21 augustus 2011 ingevuld schadeformulier en getuigenverklaringen van 2 fietsers die bij het ongeval aanwezig waren geweest, werden meegestuurd.
Het Waarborgfonds heeft de claim afgewezen. Daarna stapte de vrouw naar de rechter.
Waarborgfonds hoeft letselschadeclaim niet te vergoeden
De rechter wijs de claim af. De echtgenoot van de vrouw is kort na het ongeval teruggegaan naar de plaats van het ongeval. Hij heeft daar een foto van gemaakt.
Verder heeft hij gebeld met de organisatie, om hen opmerkzaam te maken op de gevaarlijke verkeerssituatie waar het ongeval is gebeurd.
De echtgenoot heeft de organisatie voorts gevraagd om de contactgegevens van de fietsers die ook bij het ongeval aanwezig waren. Met die twee getuigen is vervolgens eveneens gebeld. Maar zij hadden ook geen gegevens van de betreffende vrachtwagen ook. Andere acties zijn toen niet door de vrouw of haar echtgenoot ondernomen.
De rechter constateert dat:
- er destijds geen aangifte bij de politie is gedaan
- pas in augustus 2011 – toen de vrouw achter het bestaan van het Waarborgfonds kwam – heeft zij een schadeformulier ingevuld en
- pas in september 2011 – toen de vrouw achter het bestaan van het Waarborgfonds kwam – heeft zij de getuigen om een schriftelijke verklaring gevraagd.
De rechter zegt dat: ‘Deze handelingen zijn in wezen niet gericht geweest op het achterhalen van de identiteit van de aansprakelijke persoon, maar op het onderbouwen van de vordering op het Waarborgfonds’.
Politieaangifte
De rechter doet ook een duidelijke uitspraak over de noodzaak van een politieaangifte: ‘Gelet op de ernst van het letsel en de toedracht van het ongeval zoals gesteld ….. had het op de weg van de vrouw gelegen om … contact op te nemen met de politie, hetgeen ook telefonisch had gekund. Dat vergt geen grote fysieke inspanning. De politie had op basis van die verstrekte informatie kunnen inschatten of het zinvol zou zijn om aangifte te doen en verdere actie te ondernemen (bijvoorbeeld het verrichten van een buurtonderzoek).’
en
‘De vrouw heeft door geen contact op te nemen met de politie, de politie de mogelijkheid ontnomen om onderzoek te doen naar de identiteit van de vrachtwagen en haar bestuurder. De kans dat een politie-onderzoek niet succesvol zou zijn geweest, is niet zodanig klein dat van de vrouw in redelijkheid niet verwacht kon worden dat zij met de politie contact zou opnemen.
(Lees hier de volledige uitspraak over deze letselschade en Waarborgfonds Motorverkeer: Rechtbank Oost-Nederland: ECLI:NL:RBONE:2013:3324)
